• Print
  • Bookmark
Om nooit koffie hoeven te weigeren, ook 's avonds niet.

Om ook na het diner van een lekker kopje koffie te kunnen genieten, het vijfde kopje van de dag niet te weigeren en koffie te kunnen drinken voor je middagdutje. Om nooit “Sorry maar op dit uur van de dag drink ik geen koffie!” hoeven te zeggen.

Afhankelijk van onze levensstijl zijn er veel omstandigheden waarin we bij voorkeur cafeïnevrije koffie drinken. Die keuze hangt af van onze gewoontes en van de manier waarop ons lichaam reageert op de alkaloïde in de koffiebonen.

Als je de juiste hoeveelheden respecteert, werkt cafeïne stimulerend,
voel je minder fysieke moeheid en blijft je concentratievermogen hoog.
Hoeveel cafeïne per dag?

De wetenschap is het eens over de hoeveelheid die mag worden ingenomen: ongeveer 4-5 mg per kg lichaamsgewicht per dag, wat voor een man die 70 kg weegt 4,5 x 70 = 315 mg is. De site Coffee and Health vermeldt dat algemeen 400 mg per dag als een matige hoeveelheid kan worden beschouwd.

Om deze cijfers om te kunnen rekenen in koffiedosissen, moet je weten dat de espresso of koffie uit de Moka van 35 tot 100 mg cafeïne per kopje kan bevatten en een cappuccino van 70 tot 80 mg. (Bron: Coffee and Health).

Cafeïnevrije koffie wordt verkregen door de cafeïne te verwijderen uit de ongebrande koffieboon: wettelijk mag het resterende cafeïnegehalte van ongebrande cafeïnevrije koffie niet meer dan 0,1% bedragen.

Cafeïne-extratiemethodes

Al lang geleden begon men te zoeken naar een methode om koffie cafeïnevrij te maken. Ludwig Raselius bedacht aan het begin van de vorige eeuw (1902-1905) een manier om de koffie poreus te maken met stoom en met behulp van organische oplosmiddelen slaagde hij erin om de alkaloïde uit de koffiebonen te verwijderen.

Sindsdien zijn de cafeïne-extractiemethodes geëvolueerd: er zijn drie manieren die allemaal worden toegepast op de groene, ongebrande koffiebonen: met organische oplosmiddelen (dichloormethaan of ethylacetaat), water of koolzuurgas (CO2 vloeibaar of superkritisch).

Geen enkele methode die vandaag op de markt wordt toegepast kan als schadelijk worden beschouwd voor onze gezondheid, maar afhankelijk van de extractiemethode kan het resultaat in het kopje beter of minder goed smaken.

Met koolzuurgas blijft het aroma van
cafeïnevrije koffie ongewijzigd.
Het aroma van lekkere cafeïnevrije koffie

In tegenstelling met de twee methodes die de cafeïne verwijderen maar ook smaakverlies inhouden, kunnen met koolzuurgas — hetzelfde dat wordt ingezet voor mineraalwater of frisdranken met prik — alle aromatische kwaliteiten van de koffie worden behouden. De methode van Lavazza zet superkritisch koolzuurgas in.

Tijdens de eerste fase van het proces worden de bonen bevochtigd met stoom en/of water om een vochtigheidsgraad van 30-50% te bereiken. Vervolgens gaan ze in een extractiebuis waar ze in aanraking komen met het superkritische gas. Superkritisch betekent dat door de temperatuur en de druk het gas niet alleen alle kenmerken van een gas heeft maar ook die van een vloeistof. Op deze manier verspreidt het koolzuur zich als gas maar heeft het de oplossende eigenschappen van een vloeistof waardoor het erin slaagt om op een selectieve manier de cafeïne te verwijderen. Het koolzuurgas wordt van de alkaloïde gescheiden met behulp van het water, opnieuw op druk gebracht en opnieuw gebruikt. Deze cyclus eindigt in de tweede fase van het proces met het drogen van de koffie die nu cafeïnevrij is.

Lavazza past deze methode toe in Pozzilli, de vestiging die uitsluitend zorgt voor het cafeïnevrij maken van groene koffie met behoud van alle smaak- en geureigenschappen.